Rond het jaar 800 ontstond vanuit het klooster Hornbach, gesticht door de heilige Pirminius, een levendige missionaire activiteit, die rond die tijd ook het onderste Bliestal bereikte. De parochie Reinheim werd in 1314 voor het eerst in documenten vermeld. Op dat moment stond de ronde toren al enkele eeuwen, terwijl het nog even zou duren voordat het huidige schip werd gebouwd.
De katholieke parochiekerk St. Markus verenigt twee gebouwen van zeer
verschillende ouderdom. De huidige kerktoren, in de volksmond
ook wel "Helden- " of "Römerturm" genoemd, werd rond 1000 n.Chr. gebouwd van
lokale kalksteen en was tot ten minste 1802 voorzien van een
spitse koepel.
Oorspronkelijk diende hij als verdedigingstoren, wat vandaag de dag nog te zien is aan de pekneus in de vorm van een dierenbek aan de zuidkant. Het kerkelijke gebruik van de toren wordt voor het eerst vermeld in het jaar 1488. Mogelijk diende de toren toen als koorruimte voor een aangebouwd schip. Later werd de toren ook gebruikt als klokkentoren; vanaf 1865, nadat de oostelijke muur van het in 1790 gebouwde schip was doorbroken om toegang tot de toren te verkrijgen, huisvestte hij een Mariakapel; na de Tweede Wereldoorlog en het herstel van de door de oorlog veroorzaakte schade werd hij ingericht als doopkapel.
Het huidige schip werd in 1790/91 gebouwd door Peter Reheis, de hofarchitect van gravin Marianne v. d. Leyen. De sobere ruimte laat het waardevolle interieur, met name het houtsnijwerk van Jean Madersteck, goed tot zijn recht komen. De preekstoel, biechtstoelen en een deel van de wandbekleding stonden oorspronkelijk in het klooster Gräfinthal. De preekstoel, die tijdens de restauratie in 1954-1959 opnieuw werd vormgegeven, wordt gedragen door de figuur van Samson, gewapend met de ezelshuid. De preekstoelbak is verdeeld in zes boognissen.
